عکس زیر نمایی است از طلوع خورشید و کوه دماوند که در شعاع 185 کیلومتری‏ آن ثبت شده است.

پی‏نوشت

_ آنجا اينجا بود.

این روز‏ها تهران حال و هوای خوبی دارد. هم نمایشگاه کتاب‏اش به راه است و هم آسمان‏اش دیدنی است. بارش‏های چند روز اخیر همراه با وزش ملایم باد، هوای پایتخت را لطیف‏تر از همیشه کرده است. این عکس پانوراما که دو روز پیش ثبت شد، نمایی است که ما از پنجره‏ی کلاس‏هایمان می‏بینیم.

پی نوشت
_ کیست که این پست را گواهی نکند؟
_ مخاطب ببخشد اگر عکس با این کیفیت ضمیمه شده است.

پی‏نوشت
_ ممنون که زبونم رو بند آوردی!
_ می شه حدس زد عکس بالا کجا گرفته شده. زیاد سخت نیست!

چه در سر دارد؟ کلاغی که...

فکر می کنی اسیر سرنوشت شده ای و رهایی از چنگالش محال است؟ نمی بینی سرنوشت همان جا می رود که تو می روی؟

دیر زمانی بود که آسمان برای نوع بشر اصیل ترین طبیعت بود. تنگ غروب و صبح خروس خوانش نگاه کردن داشت. اما من می ترسم روزی رسد که ما متمدن ها روی خورشید هم میز و نیمکت بچینیم و کنار نیمکت ها سطل آشغال بگذاریم. آنگاه روی نیمکت ها بنشینیم و گاهی زمین را نگاه کنیم و سیگارهای تا ته کشیده مان را درون سطل های آشغال اندازیم!

از خودم خجالت می کشم
از ماهی ها هم!
که چرا همیشه می گفتم: ماهی ها! من اسیر شما هستم!
که چرا فقط یک بار نگفتم: ماهی ها! شما اسیر من هستید!

و برای بعضی از این جماعت نیست لباسی برازنده تر از لباس شمر ملعون! چنانکه بپوشند یا نپوشند همیشه حقش را به خوبی ادا کرده اند! و لعنت خدا بر تو ای شمر!

اگر از تاثیر برف بر سیاهی های شهر بگذریم! اگر از تغییر ذائقه ی نگرانی و دغدغه های بچه های شهر وقتی برف هست و همچنان می آید بگذریم از اینکه وقتی برف می آید و آدم ها _حالا به اجبار هم که شده_ دست یکدیگر را می گیرند و به گرمی _ حتی از روی ترس هم که شده _ می فشارند؛ نمی توان به راحتی گذشت و باید اعتراف کرد که شهر وقتی برف هست و همچنان می آید زیباست!
اگر از تاثیر برف بر محصول زمین های کشاورزی روستا بگذریم! اگر از تغییر ذائقه ی خوشحالی و شیطنت های بچه های روستا وقتی برف هست و همچنان می آید بگذریم از اینکه وقتی برف می آید و دور افتاده ترین نقطه ی دنیا می شود روستا؛ نمی توان به راحتی گذشت و باید اعتراف کرد که زندگی در روستا _لااقل برای ما شهری ها_ سخت است. اگرچه روستا همیشه زیباست!

خوشحالیم که پیشرفت کردیم.

خوشحالیم که پیشرفت می کنیم.

خوشحالیم که پیشرفت خواهیم کرد!

.

.

.

ناراحتیم که همه چیز مصنوعی شده.

ناراحتیم که حتی مرگ این روزا صنعتی شده!

پی نوشت