این زمان وابسته، دیکتاتورترین بعد زندگی‏ است که همه دچارش هستیم و من از همه بیشتر. داشتنش یک درد است و نداشتنش یک درد دیگر. با من اگر بود دنیا را بی‏زمان می‏خواستم. دنیایی که در آن هیچ وقتی نیست؛ که بخواهد زود یا دیر باشد. فقط حیفم می‏آید از طلوع و غروبی که خورشید نداشت. و آن لذت ناب بی‏قراری برای رسیدن، دیدن و شدن...