به نظرم دو قدم مانده به صبح ایراد های نه چندان کوچکی دارد که به شرح ذیل می باشد:
_ دیر وقت پخش می شود و تکرار ندارد. _ تیتراژ رویایی ای دارد که مرا بیش از حد مجاز هوایی می کند. _ مجری مرغزار نشین دست به سینه ای دارد که تهیه کننده را بسیار تحویل می گیرد. _ و از همه مهم تر اینکه به خاطر تماشایش به من انگ روشنفکری می زنند!
